image

Nerede O Eski Ramazanlar

Şifa Dinler

'Nerede o eski Ramazanlar', Ramazanı Şerif boyunca bu sözleri en az bir kaç defa duymuşsunuzdur.Ramazanı Şerifler mi değişti biz mi?Bayramlar mı değişti biz mi?İnternet çağında  her şey sanal yaşanıyor; aşklar, sevdalar bile.Sosyal medya üzerinden tanışan insanlar üç günde sevgili olup beş günde ayrılıyor.Bunun neticesinde karşı cinse güvensizlik problemi hasıl oluyor.Sosyal medya kullanmayanlar kınanıyor. Her şey telefon ile internet ile hallediliyor artık, bayramlar, kandiller...Mübarek gecelerde eskiden kandil simidi alınıp kapı kapı dağıtılırdı.Ramazanı Şerif gelince herkes şenlenirdi sokaklar bile.Ayrı bir güzellik ayrı bir heyecan olurdu insanlarda ve sokaklarda.En azından daha sakin daha sabırlı daha huzurlu olurdu insanlar ve sokaklar.Oysa şimdi öyle mi ya.Oruç tutan insanlara daha doğrusu Yaradanın farz kıldığı bir oruca itaat eden yok.Oruç tutan hakkını vermiyor, tutmayan da sokaklarda lokantalarda güle oynaya yiyor, içiyor.Aman Allahım be ne hürmetsizlik!Dedemiz Sütçü İmam gelse silahını önce bize doğrultacak Alimallah.Evet Necip Fazılın da dediği gibi 'Dinde zorlama yoktur, insan özgürdür elbette! isteyen bu dünyada pişer isteyen ahirette!'Lakin bizim derdimiz ince.Yoksa kimsenin itaatına, ibadetine karışacak değiliz haşa.Bizim istediğimiz hürmet!İnsana hürmet.Eskiden Ramazanlarda bir başka güzel olurdu,bayramlarda..Ramazanı şerifte gece sahura davulcular gelir maniler söyleyerek sizi sahura kaldırırdı.Şimdiki insanlar rahatsız oluyor her şey den.Ne oruç tutanda sabır nede tutmayan da hürmet.Herkes pimi çekilmiş bomba gibi.Biri bana ters baksa da kavga etsem diyor adeta.Eskiden bayramı dört gözle beklerdi çocuklar.Mahallenin çocukları hep birlikte önce kendi ailesinden başlayarak kapı kapı dolaşıp el öper,mendil içinde harçlık alırlardı.Şimdi çocuğumuzu tanıdığımıza göndermeye korkuyoruz.Kötü fikirli, kötü zikirli insanlar kol geziyor etrafta. Bayramcılıkları da unutmamak gerek bu arada.Şimdiki gibi her canı sıkılınca yahut her maaşı alınca alışverişe çıkılmazdı.Ya ihtiyaç olunca yada bayramlarda seyranlarda yeni kıyafetler alınırdı.Onun için yeni alınan kıyafetler çok kıymetli olurdu özellikle çocukların gözünde.Mesela ben küçükken annem bayramda hafif topuğu olan yeşil naylon bir ayakkabı almıştı bayram da da ben sevincimden bayram gecesi o ayakkabı kucağımda uyumuştum. Ahh nerede o eski Ramazanlar demeden edemiyor insan.Komşu da pişip bize düşenler de gitti artık.Hele büyük  kentlerde betonlaşan hayatlar gibi yüreklerde mi betonlaştı ne?!Karşı komşusunu tanımıyor insan.Kazara asansörde denk gelse ayda yılda bir Allahın selamını merhabasını esirgiyor. Her şeyi kendimize saklamayalım.Yayalım selamı, paylaşalım soframızı ki, bereketlensin gönüllerde sevgiler.Bayramlarda barışalım kaynaşalım İnşaAllah. Daha güzel bir dünya bırakmak adına çocuklarımıza barış içinde sevgiyle yaşlanalım ki dünya dönsün.Yoksa bir gün zank diye duracak.Hulasa Dünya duracak insanlar yok olacak.Sadece yaptığımız iyilik, itaat kalacak bize.Onun için iyi yapalım iyiliğimizi.


    Yazımızı Paylaşın;